Լորդ-Հաու կղզին եդեմական պարտեզ է Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի միջև: Մեր մոլորակի վրա, որը մեծապես տուժել է մարդու ձեռքից, այնքան էլ շատ անկյուններ չեն մնացել, որտեղ պահպանվել է գրեթե կուսական բնություն յուրահատուկ բնակիչներով: Նրանց թվում Խաղաղ օվկիանոսի իսկական մարգարիտ Լորդ-Հաուն: Այն հայտնի է բազմաթիվ էնդեմիկ թռչուններով և բույսերով, ամենահարավային մարջանային ժայռով և իհարկե բնակիչներով, որոնք նախանձախնդրորեն պաշտպանում են իրենց փոքրիկ դրախտը ժամանակակից բարիքների ազդեցությունից:

Լորդ-հաուն հրաբխային ծագում ունեցող փոքր կղզի է, որն ունի բումերանգի տեսք։ Նրա լայնությունը ընդամենը երկու կիլոմետր է, իսկ երկարությունը` մոտ տասը կիլոմետր: Այն գտնվում է Թասման ծովում ՝ Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի միջև, բայց շատ ավելի մոտ է առաջինին: Այսպիսով, Լորդ-Հաուից մինչև Սիդնեյ ընկած հեռավորությունը մոտ 700 կիլոմետր է: Կղզին պատկանում է Ավստրալիային և ունի ներքին ինքնակառավարում:

Խոշոր քաղաքներ այստեղ չկան: Կան միայն փոքր գյուղեր: Միլիոնավոր տարիների էրոզիայի պատճառով կղզու տարածքը նվազել է մինչև 14 քառ կմ:  Կղզին շարունակում է փլուզվել: Հետազոտող գիտնականների ենթադրությունների համաձայն՝ այն ամբողջությամբ ջրասույզ կլինի մոտ 200 000 տարի հետո: Բայց առայժմ դա տեղի չի ունեցել, և այսօր Լորդ Հաուն իսկական դրախտ է:

Արևմտյան ափի երկայնքով կա գեղատեսիլ ավազոտ ծովածոց՝ կորալյան խութերով: Հարավում գերակշռում են անտառածածկ բլուրները, որոնք բարձրանում են կղզու ամենաբարձր կետը՝ Գաուեր սարը, որի բարձրությունը 875 մետր է: Նրա գագաթից բացվում են անհավանական համայնապատկերներ: Կղզու ինչպես հյուսիսային, այնպես էլ հարավային մասերը ներկայացնում են բարձունքներ: Նրանց միջև կա մաքրված դաշտավայր՝ գյուղական տնտեսությամբ, թռիչքուղիով և բնակելի տներով:

Լորդ-Հաուի առաջին բնակավայրը հայտնվել է 1834 թվականին։ Հետո Նոր Զելանդիայից ժամանեց երեք զույգ: Հետագայում կղզին կատարում էր միջանկյալ կայանման վայրի գործառույթ կետ որսացող նավերի համար: Տեղի կենդանական աշխարհն այն ժամանակ չէր վախենում մարդկանցից: Արդյունքում շատ էնդեմիկ թռչուններ վերացան այդ ժամանակահատվածում: 1932 թվականից զբոսաշրջությունը կղզու բնակիչների համար դարձավ եկամտի արտաքին աղբյուր, ովքեր մինչ այդ հիմնականում զբաղվում էին կետերի որսով: 1982 թվականին կղզին դարձավ ՅՈՒՆԵՍԿՕ -ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ: Նման պատվավոր կոչումը նրան ապահովել է յուրահատուկ բնությունը։ Չկան օձեր, թունավոր, կամ խայթող միջատներ, կենդանիներ, կամ բույսեր, ինչը Լորդ-հաուին դարձնում է ապահով անկյուն:

Կղզու բուսականությունը հարուստ է և բազմազան: Հետաքրքիր է, որ տեղական բուսական աշխարհի մեծ մասը էնդեմիկ է, այսինքն դրանք հանդիպում են միայն Լորդ-Հաու կղզում: Կղզու այցեքարտը Howea forsteriana արմավենիներն են:

Միայն այս արմավենին ապահովում է կղզու բյուջեի զգալի մասը՝ զիջելով միայն զբոսաշրջությանը:

Այսօր կղզու մշտական բնակչությունը հաշվվում է 380 -ից քիչ ավելի: Նրանցից շատերը առաջին վերաբնակիչների ժառանգներն են: Զբոսաշրջության ի հայտ գալու հետ, կղզու բնակիչները սկսեցին անհանգստանալ շրջակա միջավայրի պահպանման համար: Լորդ-Հաուի խորհուրդը ոչ պոպուլյար որոշում կայացրեց՝ կղզում միաժամանակ ապրող հյուրերի թիվը սահմանափակել 400 հոգու: Այս կանոնը գործում է մինչ օրս:

Բնականաբար, ինչքան ավելի սահմանափակ են տեղերը, այնքան ավելի շատ զբոսաշրջիկներ են ցանկանում այնտեղ հասնել: Բնակարանների և ենթակառուցվածքների գներն անխուսափելիորեն աճել են: Այսպիսով, պարզ, երկտեղանոց սենյակը մեկ օրվա համար կարժենա մոտ 370 դոլար: Լորդ-Հաույում կան նաև այլ խիստ կանոններ, որոնք ուղղված են եզակի բնությունը պաշտպանելուն: Զբոսաշրջիկների համար նախատեսված են ռեստորաններ, բնակարաններ և շքեղ վիլլաներ: Բջջային կապ կղզում հասանելի չէ: